burendag

Vannacht ging het flink te keer. Onweer en regen. Onweer is niet altijd prettig in een tent zeker als het dichtbij is. Vanmorgen regende het nog licht. Veroushka ging weer op pad om broodjes te halen en Michiel zet koffie. Om even voor elf komen de buurtjes om de hoek kijken of we bijna zover zijn. Ja hoor. Vandaag gaan we samen op pad. Het is 50 minuten rijden dus tijd om te gaan.  We gaan naar Bad Wildbad naar een boomkroonpad. We parkeren de auto bij de parkeerplaats sommerbahn. En dan lopen we naar de ingang. En even later kronkelen we door de toppen van de bomen op vlonders door het bos. De drie kinderen rennen voor ons uit en wij komen erachteraan.

De hoogte verschilt en soms zitten we 6 meter boven de grond en andere keer 17meter.

Er zijn af en toe kinderhoekjes dan is er uitleg over de natuur, zien we eekhoorns of moeten ze een survivalpad afleggen. Bij dat laatste klimmen ze over balkjes en zitten er gaten onder wel rasters maar je kijkt wel naar beneden. Geen probleem voor de drie kids.

Dan gaan we een hoge toren in. De route loopt langzaam rond omhoog zelfs kinderwagens kunnen dus boven komen. En dan hebben we prachtig uitzicht.

Je kan ook met de glijbaan naar beneden. Veroushka baalt als een stekker want het is vanaf 6 jaar. Zij loopt met papa en Marcella naar beneden. Owen, Anna, Mathijs en ik gaan met de glijbaan. En die gaat hard maar we komen lachend beneden.

Dan wandelen we verder we willen nog naar de hangbrug dus stukje door het bos en hier hebben meerdere mensen stenen gestapeld. Het is hilarisch om te zien. Het staat hier echt helemaal vol

Dan komen we bij de hangbrug en alle zeven zeggen we dapper gaan het doen. Toch is het even slikken. Het is een 60 meter hoge brug die aan stalen kabels hangt. Je hoort de brug bewegen . De drie kids gaan hand in hand er op en wij volgen. Als hè de brug opkomt voel je de brug bewegen alsof je op een schip bent. De brug danst als het ware. Je loopt over rasters dus je kan naar beneden kijken het dal in.  Owen heeft inmiddels de twee meiden los gelaten en huppelt tot ergenis van de rest over brug. En de brug danst wat meer. Dit is niet helemaal mijn ding merk ik. Mijn maag kramt samen en ik krijg het er warm van maar niks dan koude klamme handen is wat ik voel. We lopen verder. En zo komen we aan de andere kant. Anna en Marcella moeten ook even op adem komen en het zeeziek gevoel laten zakken. Owen stuitert rond die wil nog een keer. Ik sta ook weer me een stuk prettiger te voelen met vaste grond onder mijn voeten. Veroushka is inmiddels op zoek naar steentjes en de mannen bespreken de constructie.

We wachten even tot een grote groep is geweest en dan gaan we terug. En ik moet zeggen het wordt er niet makkelijker op en de brug danst nu nog meer zelfs zo dat het lastig is om je evenwicht te behouden als je je niet vasthoudt. 

Maar we hebben het gehaald. Wij 4 meiden verklaren dat het mooi geweest is maar de mannen gaan nog een keer naar het midden. Wat zij willen maar ik vind het genoeg.

Dan lopen we terug naar de auto. Al met al hebben we weer een goed stuk gelopen ruim 5 km maar veroushka loopt gewoon zelf. Knap hoor

We rijden met elkaar naar het dorpje en zoeken een restaurantje. Er zijn er veel maar omdat het maandag is is er maar 1 geopend. Ondanks dat het nog redelijk weer is gaan we binnen zitten. A 

Omdat er een team door de straat rijdt en je tafel naast de trambaan staat en b de tafels zijn voor 6 en wij zijn met zeven. Binnen vinden we een plekje bij het raam en nu rammelen we mee als de tram voorbij komt.

Maar we hebben prima gegeten en nog een lekker ijsje toe. Tijdens het eten kleuren onze wangen rood wat een leuke dag was dit.

Als we op de camping terugkomen vliegen 3 kids weg en wij halen voor nog een biertje en zitten bij de tent met elkaar nog wat te drinken. Later gaan we bij de kids kijken er was kampvuur en marshmallows 

Een geslaagde dag!